احساس آرام

تماس با ما

ارتباط با مدیر

نظرسنجی

خوش آمدید...ازاینکه از وبلاگ احساس آرام بازدید میکنید بی نهایت از شما سپاسگزارم. لطفا" عضو شوید تا از آخرین مطالب ارسالی آگاه شوید.







با احساس آرام و مثبت میتوان کیفیت


اتفاقات زندگی را به بهترین شکل ممکن


تجربه نمود.


خوشبختی و بدبختی

خوشبختی و بدبختی

 

خوشبختی و بدبختی یک ذهنیت است . هرکسی می تواند خودش را بدبخت یا خوشبخت تصور کند. به نظر می رسد که هیچ عامل بیرونی قادر نیست که این حس را به انسان تحمیل کند تا زمانی که خودش در ذهن خودش و باور خودش به این نتیجه برسد که آدمی خوشبخت یا بدبخت است. بعبارتی میتوان گفت که خوشبختی و بدبختی ، نسبی هستند و نمی توان به کسی بصورت کامل برچسب خوشبخت یا بدبخت بودن را زد . زیرا که شرایط و توانایی هایی افراد هم نسبی هستند. یک دانش آموز کلاس سوم دبستان ، خودش را به نسبت یک دانش آموز اول دبستان آدم باسواد تری می پندارد. این پندار و باور ، موجب میشود که در درون خودش احساس برتری نسبت به آن دانش آموز کلاس اول داشته باشد. درحالی که درست در همان زمان ، با وجود دانش آموزی که کلاس پنجم ابتدایی است و دو کلاس از او بالاتر است میتواند خودش را آدم کم سوادتری تصور نماید ...

آدم ها معمولا" به اشتباه و غلط ، میزان دارایی و موقعیت خانوادگی و اجتماعی دیگران را ملاک خوشبختی و یا بدبختی خویش می دانند. بعبارتی کسی که از نظر مالی و موقعیت اجتماعی اگر از او بالاتر باشد ، نسبت به او آدم خوشبخت تری است و بالعکس.

با این تصور غلط ، آن شخص هرگز خودش را خوشبخت احساس نخواهد کرد زیرا هرچقدر هم که از نظر مالی و اجتماعی بالاتر برود قطعا" باز هم کسانی هستند از او بالاتر باشند و با این حساب ، این حس خوشبختی هرگز به سراغشان نخواهد رفت.

احساس خوشبختی و بدبختی یک ذهنیت است که هرکسی میتواند در ذهن خود ایجاد نماید. آدمهای مثبت اندیش ، همیشه به داشته های موجود خودشان می پردازند و بابت تک تک آنها شاد و سپاسگزار هستند. آنها کاری  ندارند که دیگران چه دارند و چه ندارند ، انها به داشته های خود نگاه میکنند و می دانند که اینها نعمت هایی هستند که خداوند به ایشان عنایت کرده و با شکر گزاری و قدردانی میتوانند به آنها برکت داده و به میزان داشته های خود اضافه نمایند.

آدمهایی که خودشان را بدبخت تصور میکنند کسانی هستند که همیشه به دیگران نگاه میکنند. دیگران چه دارند و چه ندارند. چه بدست می آورند و چه از دست می دهند. آنها به هیچ عنوان به داشته های خود نگاه نمی کنند. آنها آنقدر از داشته های ارزشمند خود غافل می شوندکه به یکباره متوجه می شوند که مقدار زیادی از آنها را ازدست داده اند. آدمها اگر حواسشان به دارایی های ارزشمندشان نباشد قطعا" در پی آن بی توجهی ، ناسپاسی بوجود می آید. آدمهای ناسپاس که حتی گاهی کارشان در آخر به کفر گویی هم می رسد ، دیگر عملا" خودشان را از جهان و جهانیان طلبکار می دانند و فکر میکنند که کائنات عالم و دیگران ، حق آنها را ضایع کرده اند.

بیرون ز تو نیست هر آنچه در عالم هست       از خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی

هیچ کسی قادر نیست ما را بدبخت یا خوشبخت کند. درواقع کسی قادر نیست به درون و ذهن ما نفوذ نماید. این خود ما هستیم که با نوع باورهایمان ، باورهای مثبت یا منفی ، مسیر زندگی خودمان را به سمت خوشبختی یا بدبختی سوق می دهیم. افراد شکر گزار و قدردان همیشه بابت هر چیزی که بدست می آورند و یا بدست آورده اند شکر گزار و قدردان هستند. همیشه بابت تک تک داشته هایشان خوشحال هستند. این حس خوشحالی و شاد بودن ، حاوی یک پیام ارزشمند به ضمیرناخودآگاه ما و کائنات است .

تعریف و برداشت ضمیرناخودآگاه و کائنات از احساس خوشحالی ما چنین است :

هنگام خوشحالی که نتیجه شکرگزاری بابت داشته هایمان است ، ضمیرناخودآگاه به این باور می رسد که این شخص چیزهای زیاد با ارزشی در اختیار دارد که از داشتن آنها خوشحال است و لذت می برد. پس او یا درحال بدست آوردن چیزهای ارزشمند است یا اینکه از قبل آنها را بدست آورده است و اکنون بابت آنها خوشحال است. در هر صورت ضمیرناخودآگاه و کائنات آن شخص را یک آدم خوشبخت می داند. دراین مرحله از احساس ، ضمیرناخودآگاه و کائنات با باور اینکه این شخص آدم خوشبختی است که همه چیز دارد ، شروع به بررسی وضعیت زندگی وی میکنند. کائنات به دقت تمام زندگی ایشان را بررسی کرده و متوجه می شوند که چیزهایی هست که او هنوز در اختیار ندارد. با اینکه همیشه درحال شکرگزاری بوده وخوشحال است . کائنات عالم اصلا" به این موضوع نمی پردازد که این شخص با وجود نداشتن بعضی چیزها ، پس چرا همچنان خوشحال است؟ اصلا به این موضوع توجهی نمی کند بلکه فقط آن احساس خوشحالی وی که نتیجه شکرگزاری است مورد توجه اوست.

لذا کائنات پس از جستجو متوجه کاستی های زندگی آن شخص خوشحال و شکر گزار میشود و شروع میکند به تکمیل کردن دارایی های ارزشمند او . هر آن چیزی که هم اکنون در اختیار ندارد و وجودش میتواند باعث خوشحالی وی بشود را در مسیر زندگی وی قرار میدهد. اتفاقات جالبی برایش رخ میدهد که خانم فلورانس اسکاول شین به بهترین شکلی در کتاب ارزشمند و جاودانه خودش با نام چهار اثر ، به آنها اشاره نموده است.که در اینجا توصیه میکنم حتما" این کتاب ارزشمند را مطالعه بفرمایید.

درکتاب فوق بارها به اتفاقات جالبی اشاره شده که اشخاص بواسطه ایجاد حس شکرگزاری و خوشحالی در درون خود ، با آنها برخورد نموده اند. بعبارتی بازتاب احساس شاد بودن و شکرگزاری را در کیفیت اتفاقات زندگی و حل و فصل شدن مشکلاتشان بوضوح مشاهده نموده اند. مثلا ایشان به شخصی که مشکل مالی داشتند ، توصیه می کردند که چیزی از مال و داشته های خود را به دیگران ببخشد. یا اگر توان بخشیدن ندارد کاری و کمکی که از دستش بر می آید به دیگران انجام بدهد. شاید در ظاهر این معادله چندان درست به نظر نرسد. یعنی کسی که خودش نیازمند است و مشکل مالی دارد چگونه می تواند ببخشد یا کمک کند. اما در اینجا به قانون مهمی در کائنات اشاره می شود که ، دادن و بخشیدن برابر است با بدست آوردن و فراوانی. کشاورز چند بذر را در زمین کشاورزی خود می کارد و آنگاه هزاران برابر آن بذرهایی که کاشته است را برداشت ( دریافت ) می کند. اصل بخشیدن این است. هرکسی بتواند بیشتر ببخشد ، بیشتر بدست خواهد آورد. کسی که کینه به دل نمی گیرد و براحتی می گذرد و می بخشد کسی است که همواره در معرض رحمت بی کران خداوند است و بیشتر از آن چیزی که بخشیده است بدست می آورد.

افراد خوشبخت ، نسبت به آنچه دارند شکرگزار هستند که هیچ ، بلکه از آن چیزی که دارند به دیگران هم می دهند. آنها مهربان هستند. براحتی می بخشند. می گذرند. براحتی عصبانی و خشمگین نمی شوند . آنها صبور هستند. مشکلات و گرفتاری های آنی و ظاهری هرگز امید آنها را نسبت به خدا از بین نمی برد . آنها ایمان دارند که خداوند هرگز آنها را تنها نخواهد گذاشت. و درست در زمانی که ما تصور می کنیم به آخرین نقطه خط پایان رسیده ایم و دیگر همه چیز تمام است ، آنگاه دست خداوند در قالب یک اتفاق زیبا ظاهر میشود و همه را غافلگیر میکند.

آدمهای خوشخبت هرگز خوشبختی و احساس شاد بودن خود را با وسایل زندگی و مادیات نمی سنجند. زیرا که مادیات بلاخره روزی از دست می روند و هر لحظه ممکن است که ما آنها را از دست بدهیم. خانه ، اتومبیل،طلا، پول، شغل ، موقعیت اجتماعی، و هر چیزدیگری ممکن است تحت شرایطی از دست بروند و اگر کسی خوشبختی خودش را به اینها گره زده باشد قطعا" با ازدست دادن آنها احساس بدبختی کامل خواهد نمود. خوشبختی یک  احساس است که شخص با درنظر گرفتن هر آنچه که در اختیارش است ، و با قدردانی و شکرگزار بودن بابت آنها، در خود بوجود می آورد. آدم خوشبخت خوشحال است زیرا که می داند خداوند هرگز او را تنها نمی گذارد. می داند که موظف است بابت تک تک داشته هایش که خداوند به او عنایت کرده است باید قدردان باشد. آدمهای قدر دان و شکرگزار همیشه بیشتر بدست می آوردند.

چرا ما باید بابت داشته های فعلی خودمان خوشحال باشیم؟

داشته های فعلی ما( چه خوب چه بد )  نتیجه افکار و احساسات خوب یا بد گذشته ماست که به شکل این دارائی ها هم اکنون خودش را ظاهر نموده است. وقتی کسی ناسپاسی میکند و قدر داشته هایش را نمی داند و همیشه چشمش به دیگران و داشته های آنهاست ، در این هنگام ، همواره احساس کمبود و نداشتن میکند. زیرا دائما" به چیزهایی نگاه میکند که دیگران دارند و وی ندارد. این تفکر و باور " نداشتن " به مرور زمان که به ضمیرناخودآگاه منتقل میشود ، یک احساس بدبخت و بیچاره بودن را در وی بوجود می آورد. این احساس منفی از ضمیرناخودآگاه بصورت اتوماتیک به کائنات عالم انتقال پیدا میکند. و کائنات با دریافت پیام " نداشتن " ، شروع به چیدمان زندگی آن شخص بر مبنای همان احساسی که ارسال کرده است ، می کند. همانگونه که اشاره شده ، کائنات اصلا" کاری ندارد به اینکه این شخص بابت داشته های دیگران افسرده شده و از بابت اینکه بعضی چیزها را ندارد ناراحت است و احساس منفی پیدا کرده است. کائنات طبق برنامه ریزی خاص خودش، بعد از دریافت یک پیام منفی که حاوی احساس بدی است ، موظف است که زندگی آن شخص را تغییر بدهد.

کائنات موظف است که دقیقا" زندگی هرکسی را طبق احساسات وی چیدمان نماید.

بعبارتی وقتی کسی بابت هر آنچه که ندارد ناراحت میشود و احساس منفی پیدا میکند کائنات شروع به کار  کرده و چیزهای بیشتری را از زندگی وی حذف میکنند. شاید به نظر عجیب برسد اما این قانون کائنات است. بخاطر همین تاکیید میشودکه همیشه بابت کمترین داشته های خود هم باید شاد و شکرگزار بود. زیرا این پیام شادی بعد از رسیدن به کائنات ، آنها را مجاب میکند تا کیفیت اتفاقات آتی زندگی ما را به شکل زیبایی چیدمان کنند. شکرگزاری نعمت ها و داشته های ما را افزایش میدهد.

شکر نعمت ، نعمتت افزون کند ، کفر نعمت از کفت بیرون کند

خیلی از آدمها تصور میکنند اگر مثلا " اگر اتومبیل داشته باشند یا اتومبیلشان مثل اتومبیل همسایه یا همکارش بشود آنگاه قطعا" آدم خوشبختی خواهد بود. یا خانمی که تصور میکند اگر طلا و جواهراتش بیشتر باشد آنگاه خوشبخت است. یا دختر یا پسری که هنوز ازدواج نکرده اند ، تصور میکنند که چون هم اکنون خواستگار ندارند پس آدم بدبختی هستند.

لطفا توجه داشته باشید که تمام اینها تصورات و باورهای غلط خودمان است. اصلا" به دیگران چه ارتباطی دارد که شما چگونه زندگی میکنید. چه چیزهایی دارید یا ندارید. اگر فقط کارتان این باشد که به نظر دیگران بپردازید دیگر فرصتی برای زندگی کردن برای خودتان باقی نخواهد ماند. هیچ کسی از اتومبل شخصی ، خانه شخصی، درامد بالا ، تحصیلات عالی بدش نمی آید ، خیلی هم خوب است اما با فکرکردن به داشته های دیگران و حسرت خوردن هرگز نمی توانید چیز با ارزشی را بدست بیاورید. با توجه به داشته های دیگران فقط انرژی خودتان را هدر می دهید .

پس فقط به داشته های خود فکر کنید و متمرکز بشوید. بابت تک تک داشته هایتان خوشحال باشید. بدانید که بسیاری هستند که در آرزوی شرایط شما هستند. بابت داشته های موجود خودتان شکرگزاری کنید و خوشحال باشید تا با ارتباطی که با کائنات عالم برقرار میکنید ، هر روز به داشته های با ارزش شما اضافه بشود و خوشحالی شما همچنان ادامه دار باشد.



ارسال دیدگاه جدید
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

ابزار وبمستر

ابزار وبمستر

هدایت به بالای صفحه