close
دانلود آهنگ جدید
قدرت سخنان،جادوی کلمات،سخنان تحقیر آمیز،احساس آرام،

احساس آرام

صفحات جانبی

ارتباط با مدیر

نظرسنجی

آب را در هاونگ نکوبید !

 

آیا شما هم از آن دسته افرادی هستید که، در هنگام بحث و گفتگو با دیگران ،به شدت سعی میکنید که حتما" نظر و عقیده خود را به اثبات برسانید؟

و تا زمانی که نظرتان را به کرسی ننشانده اید دست از تلاش بر نمی دارید؟

میخواهم بگویم که یکی از مهمترین عواملی که احساس آرام شما را از بین می برد و آرامش را از شما سلب می کند ، این تلاش بی مورد است که  گاهی همه ما ناخودآگاه یا آگاهانه به آن دست می زنیم.

اگر آرامش برایتان مهم است ، سعی کنید اولا" وارد هیچ بحث و گفتگویی که نتیجه ای  ندارد نشوید ،مخصوصا" اگر بدانید که آخرش به ناراحتی و دلخوری منجر میشود.

گاهی ما تلاش میکنیم به طرف  مقابلمان بفهمانیم که، درحال اشتباه کردن است . ابتدا چند بار نظر خود را مطرح می کنیم ،از راه های مختلف وارد میشویم و گاهی با کنایه و مستقیم حرف می زنیم  و وقتی می بینیم که طرف مقابلمان قصد قبول کردن آنرا ندارد ، آنگاه با شدت و حرارت بیشتری سعی در قبولاندن آن مطلب و موضوع را داریم.

شما ممکن است ، منظورتان،  روشن کردن طرف مقابلتان باشد و سعی کنید به او بفهمانید که درحال اشتباه کردن است. اما طرف مقابل شما در این وضعیت ، یعنی زمانی که درحال مجادله و بحث هستید و شما را در جایگاه مقابل خود می بیند و  به نوعی  شما را حریف خود می پندارد ، اصلا" همچین تفکر و عقیده ای ندارد . اصلا" فکر نمی کند که شما میخواهید او را آگاه  نمائید ، چون رفتار و نوع گفتار شما هم آنگونه نیست که ، چنین تصوری را برایش القاء نماید . پس نه تنها شما در این نظر خود موفق نمی شوید ، بلکه باعث دلخوری طرف مقابلتان هم میشوید و باعث میشود از گفتگوی با شما یک تجربه تلخ و ناخوشایند به یادش بماند.

ما ،همیشه ، نه آموزگار هستیم و نه معلم و نه استاد دانشگاه ، و دیگران هم احیانا" شاگران کلاس ما نیستند ، که ملزم باشیم حتما" و لزوما" مطلبی که به نظرمان درست می رسد به ایشان بفهمانیم و مجبورش کنیم که آنرا قبول کند و به حافظه خود بسپارد. ما این اجازه را نداریم که سعی در القاء کردن مطالب مورد نظرمان به دیگران را داشته باشیم. ما فقط اجازه داریم نظرمان را ابراز نمائیم. اگر پذیرفته شد که هیچ و اگر هم نشد ، دلخوری و ناراحتی و ادامه بحث و ایجاد جدل ، غیر عقلانی به نظر خواهد رسید.

همانگونه که ما هنگام گفتگو و بحث با دیگران ، همواره و معمولا" خود را محق و حق به جانب می دانیم ، دقیقا" دیگران هم همین حس را دارند. دیگران هم دوست دارند که نظرشان مورد قبول واقع بشود. دیگران و ما دوست نداریم که نظرمان براحتی  مردود اعلام بشود . دوست داریم مورد تائید واقع بشویم.

آدمها همواره نگران و ترس از ضعیف و ناتوان شدن دارند. انسان همواره از پیری می ترسیده و وقتی پای سن و سال به میان می آید ، چه زن و چه مرد ، نگرانی و استرس به سراغشان می آید. هیچ زن و مردی دوست ندارد سنش بالا برده بشود. حتی وقتی زن یا مردی به سنین بالای شصت سال رسیده اند هم ، اصلا" دوست ندارند در مورد سن آنها گفتگو بشود. آدمها دوست ندارند افزایش سن آنها در معرض دید و کانون توجه باشد، زیرا افزایش سن را با ناتوانی و ضعف همراه می دانند. 

در سنین بالاتر، ضعف حافظه و آلزایمر و ناتوانی جسمی و افسردگی و استرس و تنهایی و خیلی چیزهای دیگر که گاهی گریبانگیر خیلی از افراد سالخورده می شود باعث شده تا معمولا" از پیری بترسیم. درحالی که اگر پیری و کهنسالی ، درست مدیریت شود ، قطعا" دورانی بسیار ارزشمند و مفید میتواند باشد مانند دوران میانسالی و یا حتی جوانی . 

ادامه...

هنگام بحث و گفتگو ، طرفین سعی میکنند به هر طریقی که به ذهنشان می رسد ، دیگری را محکوم نمایند و در آخر نظر خود را بر کرسی بنشانند.

این پیروزی به چه دردی میخورد ؟ آیا جایزه ای در حال اهداء است ؟ آیا قرار است پست و مقامی بخاطر این پیروزی به شما داده بشود؟ 

مسلما" هیچ کدام از این اتفاقات قرار نیست رخ بدهد ، پس چه عاملی موجب میشود که ما همواره در گفتگو ها و بحث هایمان ، سعی در محکوم کردن طرف مقابلمان و درنهایت ، محق نمودن خودمان کنیم؟

همانگونه که در بالا اشاره شد ، تمام این تلاش ها بخاطر این است که ما در موضع ضعف قرار نگیریم. ما دوست نداریم ضعیف دیده بشویم. ضعف از نظر جسمی و مالی و عاطفی و احساسی و هر مورد دیگر که فکرش را بکنید. ما آدمها از ضعیف بودن هراس داریم. همیشه دوست داریم قوی به نظر برسیم. 

خوب طبیعی است که همه ما آدمها همه چیز را یکجا نداریم. همه قوی هیگل و ورزشکار نیستیم. همه به فنون رزمی آگاهی نداریم. همه از قدرت بیان بالا ، برخوردار نیستیم.همه توانایی صحبت کردن به زبان های خارجی را نداریم ،  همه از ثروت و موقعیت مالی فوق العاده برخوردار نیستیم. همه از مقام و مرتبه بالایی در اجتماع برخوردار نیستیم. و دهها مورد دیگر...

پس باید چه کرد؟ حال که همه ما همه چیز را به یکباره و یکجا درکنار هم نداریم یعنی ما ضعیف هستیم ؟

تمام آدمها در نوع خودشان ، و برای خودشان ، منحصر به فرد هستند. تک تک آدمها ، هرکدام از قدرت و نیروهای خاصی در درونشان برخوردارند که افراد دیگر دقیقا" آن نیرو و قدرت را ندارند. توانایی های هر فردی منحصر به فرد است . این موضوع از نظر دانشمندان جهان هم به اثبات رسیده است. هیچ آدمی شبیه آدمی دیگر نیست . هیچ کسی مثل دیگری نیست. ممکن است شباهت های ظاهری وجود داشته باشد اما در درونشان ، هرکدام دنیایی متفاوت و شگرف دارند که شاید خود بی خبر باشند.

هنگام بحث و گفتگو ، اگر دیدید که طرف مقابلتان قصد ندارد منظور و نظر شما را که ، به عقیده خودتان درست و منطقی است ، بپذیرد ، دیگر اصرار نکنید.  شما موظف هستید که مطلب را یک یا دو بار با آرامش به وی گوشزد کنید، اگر قبول نکرد و یا سعی کرد که آنرا نپذیرد دیگر شما نباید ادامه بدهید. شما اگر احساس قدرت و توانایی در خود داشته باشید . اگر اعتماد به نفس داشته باشید ، هرگز به آن بحث ادامه نخواهید داد.اگر به خودتان اعتمادداشته باشید هرگز سعی نمیکنید به هر ترتیبی که شده او را مجاب کنید تا نظر شما را بپذیرد. 

گاهی ممکن است طرف مقابل به شما بگوید که درحال اشتباه کردن هستید. نظراتش را دقیقا" گوش کنید. اگر درست و منطقی است باید بپذیرید. البته پذیرفتن این که طرف مقابل ما درست میگوید و ما درحال اشتباه کردن بودیم کمی سخت است ، اما درحالی که مستقیم به چشمان طرف مقابلتان نگاه میکنید  و با احترام  بگویید ، بله ،  حق با شماست. به این موضوع ، از این دید نگاه نکرده بودم. با این حرکت به ظاهر کوچک و ساده ، شما عملا" طرف مقابلتان را خلع سلاح کرده اید و ایشان دیگر تمایلی به ادامه بحث و اینکه بخواهد همچنان شما را به چالش بکشد نخواهد داشت. 

به دیگران اجازه بدهید که خود را ببینند و قبول کنند. هنگام گفتگو ، سعی نکنید طرف را بکوبید . طرف مقابل شما هم یک انسان است با عواطف واحساسات ، که درحال حرف زدن و ابراز عقیده خود است. ایشان نظر خود را بر مبنای تجربیات و آگاهی از دوران گذشته  که آموخته است ، و ممکن است بابت آنها بهای سنگینی هم پرداخت کرده باشد بیان میکند. براحتی میخواهیم بگوییم که درحال اشتباه کردن هستید. دیگران نمیخواهند قبول کنندکه اشتباه میکنند و ما براحتی میخواهیم این مطلب را در مغز آنها فرو کنیم. 

آب را در هاونگ نکوبید. گاهی بعضی از آدمها ، هنگام گفتگو و بحث با شما ، اصلا " حواسشان به شما نیست. شما درحال حرف زدن هستید و آنها در فکرشان درجایی دیگر به سر میبرند و فقط به شما نگاه میکنند. وقتی حرفهای شما را نمی شنوند  ، چگونه انتظار دارید که درک درستی از صحبت های شما داشته باشند و نظر منطقی ابراز کنند؟ 

درهنگام بحث و گفتگو ، معمولا" ما چند هدف را دنبال میکنیم.

گاهی میخواهیم به طرف مقابل ثابت کنیم که ایشان درحال اشتباه کردن هستند. 

گاهی میخواهیم به او آموزش بدهیم. دلمان به حال طرف می سوزد و دوست داریم از این موضوع آگاهی داشته باشد تا بعدا" از این عدم آگاهی دچار مسئله و گرفتاری  نشود . 

گاهی میخواهیم به طرف مقابل بفهمانیم که چقدر نادان ونا آگاه است و بنوعی دانسته های خود را به رخش  می کشیم.

گاهی قصدمان از گفتگو و بحث ، به رخ کشیدن داشته هایمان است. در لابه لای صحبت هایمان از امکانات و اختیاراتی که داریم صحبت به میان می آوریم و به طرف مقابل می فهمانیم که ما دراین جایگاه هستیم . درحالی که اصلا"  لزومی ندارد که حتما" دیگران بدانند که ما دقیقا" چه اختیارات یا چه امکانانی داریم ، 

گاهی قصدمان از این بحث و گفتگو ، تحقیر  کردن طرف مقابل است. معمولا" در این مواقع ، کسی که میخواهد طرف مقابل را تحقیر کند ، قبلا" به نوعی تحقیر شده و الان  فرصت را مغتنم شمرده و سعی در کوچک کردن طرف مقابل دارد.

تمام این موارد میتواند آرامش ما را بهم بزند. معمولا" ، ما با دستان خودمان و خودآگاه،  سعی میکنیم که استرس و دلهره را وارد زندگی خود کنیم. 

ما براحتی میتوانیم آرامش را به زندگی خود وارد کنیم. فقط باید کمی بیشتر روی خود اشراف داشته باشیم. اشراف لحظه به لحظه به افکار و سخنانمان. 

در تمامی کتب دینی ، و تمامی ادیان آسمانی ، بارها و به کرات به اهمیت و تاثیر کلام و سخنان ما در زندگی و تاثیری که در دیگران می گذارد ، صحبت شده است. اما ما معمولا" اصلا" توجهی به گفته ها و سخنانی که به زبان می آوریم نداریم. براحتی بادیگران بحث و  جدل میکنیم. اصلا" هم به این موضوع فکر نمی کنیم ، کلماتی که به زبان می آوریم ، چه تحولات و اتفاقاتی را در زندگی ما بوجود خواهد آورد. چگونه میتواند سرنوشت ما را دستخوش تغییر نماید.

لطفا" به این مثال توجه بفرمایید:

مردی که کارمند شرکتی بود تعریف میکرد ، مدت ده سال در آن شرکت مشغول به کار بودم. سر وقت به محل کار خود می رفتم و سر وقت تعطیل میکردم. کارمند منظم و مرتبی بودم. غیبت غیر موجه نداشتم و کارم هم درحد قابل قبولی بود. روزی بابت کاری  به  اداره بیمه مراجعه کرده بودم و بصورت اتفاقی  درخواست سابقه بیمه خود را کردم. وقتی لیست بیمه را مشاهده نمودم ،  درکمال ناباوری دیدم که در این مدت ده سال ، حدود 5 ماه کسری بیمه دارم. یعنی سالیانه حدود 15 روز ، سابقه بیمه من به اداره بیمه رد نشده است.بصور متوسط ماهیانه یک روز !

این آقا تعریف میکرد، اول خیلی شوکه شدم و اصلا " باورم نمیشد که مدیر شرکت ما همچین حرکتی ناجوانمردانه در حق من کرده باشد ، اما در صدد بر آمدم تا دلیل این مسئله را کشف کنم. لذا بهترین کار این بود که با ایشان این موضوع را درمیان بگذارم و دلیل اصلی را جویا بشوم. 

لذا در یک فرصت مناسب شروع به صحبت کردن با  مدیر شرکت نمودم. در ابتدای امر ،  زیاد تمایلی به صحبت در این مورد نداشت اما وقتی اصرار من را دید و فهمید که قصد دارم علت را جویا بشوم و اگر مسئله و موضوعی هست ، بدانم و من بعد از این ، دیگر آن مسئله را تکرار نکنم تا دچار این جریمه نشوم ، شروع به تعریف کرد.

مدیر شرکت گفت: راستش را بخواهی ، گاهی خیلی بد با من حرف میزنی . موقع صحبت کردن درمورد پروژه ها و کارهایی که به تو محول شده ، طوری حرف میزنی که انگار از من یک سرو گردن بالاتری. احساس میکردم درحال تحقیر کردن من هستی. شاید هم قصد و منظورت این ها نبودند. اما من  اصلا حس خوبی از حرف زدن در آن هنگام با تو  نداشتم و به شدت از دست تو عصبانی میشدم و  از طرفی هم امکان اینکه در محیط کاری بخواهم بحث را به جاهای باریک بکشانم وجود نداشت. لذا به نوعی از تو انتقام میگرفتم و هر ماه چند روزی را از لیست بیمه تو کم میکردم...

این فقط یک مثال ساده از اتفاقاتی است که ما با زبانمان ، سر خود و سرنوشت خود می آوریم. گاهی آب رفته به جوی باز نمی گردد. و دیگر نمیشودکاری کرد.

پس نباید هرگز خود را زرنگ و فوق العاده باهوش بدانیم و تصور کنیم چون کمی تحصیلات یا اطلاعات در زمینه ای داریم ،و یا کمی زور و بازو داریم ، پس  هر طور که دلمان خواست حرف بزنیم و هرجور که خواستیم به طرف مقابلمان منظورمان را برسانیم. دیگران ممکن است  سکوت کنند، ممکن است چیزی نگویند و یا  ممکن است جوابی ساده و  گذرا به  ما  بدهند و ما تصور کنیم که موضوع خاتمه پیدا کرده است ، درحالی که اثر جملات و سخنان ما در طرف مقابلمان ، به عنوان یک انرژی ، هرگز از بین نمی رود و تمام نمی شود، گاهی سخنان ما آنچنان تاثیری در طرف مقابل میگذارد که سالیان سال در فکر و اندیشه تلافی و انتقام از ما خواهد بود. 

اگر مراقب سخنانی که به زبان می آوریم نباشیم باید منتظر اتفاقاتی باشیم که اصلا" دوست نداریم برایمان رخ بدهد.

به یادداشته باشید که دیگران ممکن است اصلا" عکس العملی نشان ندهند. ممکن است چیزی نگویند. اما اگر سخنان ما تاثیر بدی در طرف مقابلمان بگذارد ، این یادگاری هرگز از ذهن ایشان دور نمیشود.ضمیرناخودآگاه ما همیشه یک کپی از سخنانی که می شنویم را در مغز نگهداری میکند.

از واژه های زیبا و مثبت و خوب استفاده کنید. هرگز سعی نکنید طرف مقابلتان را بکوبید و محکوم کنید. سخنان و کلمات گاهی ، آدمها را آنچنان می شکنند که ممکن است تکه هایشان دیگر به این راحتی به هم چسبیده نشوند. خود را در موضع قدرت ببینید و اعتماد به نفس داشته باشید . شما اعتماد به نفس دارید و در موضع قدرت هستید. پس هنگام حرف زدن و بحث با دیگران ، اجازه بدهید نظراتشان را بیان کنند و شما هم نظر خود را به آرامی بیان کنید. طوری رفتار نکنید که طرف مقابل احساس کند در مقابل او ایستاده اید. طوری رفتارکنید فکر کند کنارش هستید. در این حالت ، جملات و کلمات مثبت و مفید خواهند بود.

کلمات و سخنان شما نیرویی جادویی دارند. میتوانید با آنها ، دنیای خود را بسازید و یا نابود کنید. انتخاب با خودتان است.


ارسال دیدگاه جدید
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی